Gluren bij de buren.

Als Trainer zijnde is het van belang om regelmatig over de heg van je eigen tuin te kijken.

Als ik dus uitgenodigd wordt en zo de kans krijgt om naar een hele interessante toonaangevende instelling te gaan, dan zeg ik: ”Doen!”

 

Deze kans kreeg ik in oktober 2012. Ik ben uitgenodigd door een groot gerenommeerd universitair ziekenhuis in België om hun scholingsprogramma eens te gaan bekijken en te vergelijken met die van mij. Thema van de scholing: reduceren van de fysieke belasting tijdens het tillen en verplaatsen. Ook dit is het thema bij Kinaesthetics.

 

Zij wilde weten hoe ik als externe fysiotherapeut en als Kinaesthetics trainer tegenover hun programma stond. Zij wilde kijken of er een verschil was tussen hun benadering en methodiek en die van mij. Zij wilde ook weten of Kinaesthetics misschien iets voor hun zou kunnen zijn.

 

Uiteindelijk heb ik deze uitnodiging dus aangenomen en zijn we gezamenlijk les gaan geven. Na goed een halve dag had ik al enkele verschillen gezien. Na een hele dag samen werken zijn we ’s avonds bij elkaar gaan zitten en hebben we de overeenkomsten en de verschillen besproken. Die verschillen waren groter dan gedacht.

 

Tijdens dit gesprek heeft een van de toonaangevende personen op het gebied van til en verplaatsingstechnieken uit België zich bij het gesprek gevoegd. En zoals zovelen was ook hij in eerste instantie niet onder de indruk van het gesproken woord. Het is en blijft ook heel lastig voor mij, als Kinaesthetics trainer zijnde, het verschil van mijn handelen in woorden te vatten. Zeker ook omdat de benaderingswijze een manier is die men principieel niet kent. Dit maakten ook mijn Belgische gastgevers mij duidelijk. Het heeft ook bij hen een tijdje geduurd voordat ze doorhadden waar ik het over had. Nadat we tot in de kleine uurtjes met elkaar hadden gediscussieerd en gesproken wist de toonaangevende persoon mijn werk in enkele zinnen samen te vatten.

Hij beschreef mijn vorm van benadering van de grote problemen in de zorg (reductie fysieke belasting medewerkers, vergroten van de participatie van de patiënt, het begrijpelijk maken van de standpunten van de zorgverleners). Hij deed dat met de volgende woorden:

”Wij, ergo coaches, benaderen het probleem vanuit de zorgmedewerker. De zorgorganisatie waarvoor we werken bekijkt het van uit haar standpunt. Als de medewerker minder zwaar tilt, dan kan de medewerker langer gezond blijven. Dit is bedrijfseconomisch interessant.”

De artsen zeggen: “De patiënt moet zo worden bewogen dat het genezingsproces niet wordt verstoord.”

En tot slot wil de patiënt actiever deelnemen aan het zorgproces.

Alle spelers in het zorgproces hebben zo hun eigen standpunt waar ze op letten.

 

Mijn gastheer zei toen: “Jij benaderd met Kinaesthetics de zorg vanuit één standpunt en dat is zelf gecontroleerd bewegen en handelen vergroot de ontwikkeling van je gezondheid.”

Het zelfgecontroleerd bewegen van je lichaam is de basis van gezondheid. Dit geldt voor medewerker, patiënt, de artsen en daarmee dus ook voor de zorgorganisatie. Bij mij staat niet een gedeelte van de zorgketen in het middelpunt, maar de functionaliteit van fysiologie en anatomie van menselijk bewegen.

 

Dit heeft mijn ogen verder geopend. Verder als dat ik voor mogelijk gehouden had. Deze man wist na enkele uren praten precies te beschrijven waar mijn probleem ligt om het effect van Kinaesthetics duidelijk te maken aan Zorg Nederland. Men kent de uitgangspositie niet van waaruit ik werk. En wanneer men die niet kent kan men ook niet vanuit een ander perspectief naar het eigen werk kijken. Men probeert het namelijk altijd te vergelijken met iets wat men kent. Daarmee blijft het echter lastig iets te begrijpen van iets wat men niet kent. En zo neigt men er toe om zich in zijn vertrouwde positie terug te trekken.

Nu zijn organisaties echter bezig met reorganiseren, herfinancieren, bezettingsgraad van bedden, ziekteverzuim van het personeel. En dit doen ze vaak al een enige tijd. Men is gevangen in zijn eigen tuintje.

 

Ik heb gezien dat het kijken over de schutting een prachtige verrijking is. Hoe kun je iemand iets nieuws laten ervaren, uit een nieuwe perspectief te laten denken, een onbekend methode laten ontdekken, terwijl ze denken alles al te kennen?

 

In een paar dagen België heb ik geleerd dat het ongelofelijk interessant is om  over een schutting of heg te kijken, om te zien wat mijn buren hebben.

 

Wie durft over zijn schutting in mijn tuin te kijken?

 

 

Norbert Hattink.

 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0
RSS Abonnement Niveb

Networking



Follow us on:


Niveb
B-Positioned.nl