Samen bewegen, is samen verder komen.

Als docent, trainer of praktijkbegeleider word je vaak door anderen bekeken. Zij kijken dan met de vraag: ”Lukt het hem wel wat ons niet lukt?” Soms kijken ze zelfs met een ondertoon: ”Dat gaat hem dus ook niet lukken.” Deze uitspraken zijn vaak de struikelblokken in een leerproces.

 

Dit overkwam mij dus ook deze week. Ik gaf al enkele weken les in een huis met specifieke bewoners. Tijdens de cursus was het doel zelf als Kinaesthetics gebruiker de bewegingsvaardigheden van een cliënt te ontdekken, onafhankelijk van de trainer. In het scholingstraject heb ik de cursisten enkele keren zelf laten zoeken. Helaas voor hen zonder duidelijk resultaat. Dit had zijn uitwerking op de motivatie. Zij vroegen dus of ik het kon proberen. “Ga jij nu eens ontdekken wat de cliënt kan en nodig heeft.”

 

Vol goede moed en met 5 paar ogen in mijn rug ging ik aan de slag. Normaal ga ik dan als volgt te werk. Zoekend naar mogelijkheden laat ik de cliënt meestal spontaan bewegen en ik neem waar hoe hij zich gedraagt. Kortom: Hij doen , ik volg en analyseer. Ook deze keer volgde ik deze werkwijze. Na 15 minuten steeg de spanning  bij mijn toeschouwers en ik had nog steeds géén resultaat. De cliënt was ook voor mij “onbegrijpbaar”! Ik kon hem niet volgen en begrijpen hoe hij zich bewoog. Daarop besloot ik dat hij mij mocht gaan volgen. Nadat mijn handen duidelijk maakte wat hij mocht gaan doen, zonder dat ik de activiteit deed, gebeurde het. Het onverwachte kwam uit. De cliënt ging zelfstandig van buiklig in kruiphouding. Dit had hij al heel lang niet meer gedaan. Niet in de zorg maar ook niet tijdens de therapie. Daarbij kwam dat hij zo ook nog enige tijd kon blijven staan.

 

Naast verbazing aan onze kant , was er ook verbazing af te lezen van het gezicht van de cliënt. Daar leek te staan: ”Hè, kan ik dat? Deed ik dit alleen?” Ook de 5 paar ogen in mijn rug waren plotseling van verbazing een stuk groter.

Nu is zo’n resultaat leuk voor mijn ego, toch is dat bijzaak. Als trainer heb ik het team achteraf kunnen uitleggen wat er gebeurde en hoe dit in de toekomst gebruikt kan worden tijdens de dagelijkse verzorging.

Zo’n succesje is soms een mogelijkheid om het team een nieuwe impuls te geven om zo hun eigen leerproces actief te houden. Dit is uiteindelijk ook de taak als Kinaesthetics trainer. Mensen leren hoe ze zichzelf in hun beweging kunnen blijven aanpassen aan de cliënt om echte individuele zorg te kunnen bieden.

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0
RSS Abonnement Niveb

Networking



Follow us on:


Niveb
B-Positioned.nl